Tuesday, January 10, 2017

രമണ മഹര്‍ഷിയും യുജിയും ജിദ്ദു കൃഷ്ണമൂര്‍ത്തിയും

1939. മദ്രാസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്‍ യുജി കൃഷ്ണമൂര്‍ത്തി തത്വശാസ്ത്രവും മനശാസ്ത്രവും പഠിക്കുന്ന കാലം. വയസ് 21. മദ്രാസില്‍ നിന്ന് ഏറെ അകലെയല്ലാതെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലമാണ് തിരുവണ്ണാമലൈ. ശ്രീ രമണ മഹര്‍ഷിയുടെ ആശ്രമം അവിടെയാണ്. അദ്ദേഹത്തെ ആശ്രമത്തില്‍ പോയി കാണാന്‍ നിരന്തരം നിര്‍ബന്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്ത് യുജിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. സമ്മര്‍ദ്ദം സഹിക്കാനാവാതെ വന്നപ്പോള്‍ മനസില്ലാമനസോടെ ഒരു ദിവസം യുജി രമണമഹര്‍ഷിയെ കാണാന്‍ പോയി.

രമണ മഹര്‍ഷിമായുള്ള തന്റെ ആദ്യ കൂടിക്കാഴ്ചയെ കുറിച്ച് The Mystique of Enlightenment എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ഒന്നാം ഭാഗത്തില്‍ യുജി പ്രതിപാദിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

“So, reluctantly, hesitatingly, unwilling, I went to see Ramana Maharshi. That fellow dragged me. He said "Go there once. Something will happen to you." He talked about it and gave me a book, Search in Secret India by Paul Brunton, so I read the chapter relating to this man -- "All right, I don't mind, let me go and see." That man was sitting there. From his very presence I felt "What! This man -- how can he help me? This fellow who is reading comic strips, cutting vegetables, playing with this, that or the other -- how can this man help me? He can't help me." Anyway, I sat there. Nothing happened; I looked at him, and he looked at me. "In his presence you feel silent, your questions disappear, his look changes you" -- all that remained a story, fancy stuff to me. I sat there. There were a lot of questions inside, silly questions -- so, "The questions have not disappeared. I have been sitting here for two hours, and the questions are still there. All right, let me ask him some questions" -- because at that time I very much wanted moksha. This part of my background, moksha, I wanted. "You are supposed to be a liberated man" -- I didn't say that. "Can you give me what you have?" -- I asked him this question, but that man didn't answer, so after some lapse of time I repeated that question -- "I am asking 'Whatever you have, can you give it to me?'" He said, "I can give you, but can you take it?" Boy! For the first time this fellow says that he has something and that I can't take it. Nobody before had said "I can give you," but this man said "I can give you, but can you take it?" Then I said to myself "If there is any individual in this world who can take it, it is me, because I have done so much sadhana, seven years of sadhana. He can think that I can't take it, but I can take it. If I can't take it, who can take it?" -- that was my frame of mind at the time -- you know, (laughs) I was so confident of myself.”



തിരുവണ്ണാമലൈയില്‍ രമണ മഹര്‍ഷിയെ കാണാന്‍ എത്തിയ യുജിയ്ക്ക് ആകർഷണീയമായി ഒന്നും രമണ മഹര്‍ഷിയില്‍ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തറയിലിരുന്ന് പച്ചക്കറി വെട്ടുകയും ഫലിതപുസ്തകങ്ങള്‍ വായിച്ച് രസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന്‍. ഇയാള്‍ക്കെങ്ങനെ എന്നെ സഹായിക്കാന്‍ കഴിയും? യുജി ആലോചിച്ചു. രമണ മഹര്‍ഷിയെ കുറിച്ചുള്ള കേട്ടറിവ് വച്ച്, സുവർണ്ണ സിംഹാസനത്തിലിരിക്കുന്ന ഒരു മഹാത്മാവിനെ പ്രതീക്ഷിച്ചാണ് യുജി അവിടെയെത്തിയത്. പക്ഷേ കണ്ടതാവട്ടെ, നിലത്തിരുന്ന് പച്ചക്കറികൾ മുറിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരനെ! Take It Easy എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ ഓഷോ പറയുന്നതുപോലെ, യുജി ഒരുപക്ഷേ നോക്കേണ്ടിയിരുന്നത് രമണ മഹര്‍ഷിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്കായിരുന്നു; അവിടെ തുളുമ്പുന്ന സ്നേഹത്തിലേക്കായിരുന്നു. പക്ഷേ അയാള്‍ നോക്കിയതാവട്ടെ പച്ചക്കറിയരിയുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരങ്ങളിലും. യുജിയുടെ മുന്‍‌വിധിയും അഹന്തയും മൂലം, രമണ മഹര്‍ഷിയിലെ സാധാരണത്വവും അതിന്റെ സൗന്ദര്യവും മഹിമയും കാണുവാൻ അയാള്‍ക്ക് കഴിയാതെ പോയി.

രമണ മഹര്‍ഷിയുടെ മഹിമ മനസിലാക്കുന്നതില്‍ പരാജയപ്പെട്ട യുജി ഋഷികേശത്തിലെ ശിവാനന്ദന്‍ എന്ന യോഗ മാസ്റ്ററിനൊപ്പം കഴിച്ചുകുട്ടിയ ഏഴു വർഷങ്ങളെ കുറിച്ച് പ്രസ്താപിക്കുക അവസരോചിതമാണ്. യോഗയും ഒപ്പം ധ്യാനവും യുജി ഋഷികേശില്‍ അഭ്യസിച്ചു. ആ കാലയളവില്‍ ശിവാനന്ദന്റെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരം യുജി ഉപ്പ്, മുളക്, മസാലകള്‍ എന്നിയുടെ ഉപയോഗം പരിപൂര്‍ണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ് ഒരു ദിവസം, വളരെ രഹസ്യമായി ആരുമറിയാതെ ഉപ്പിലിട്ട അച്ചാര്‍ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ശിവാനന്ദയെ യുജി കയ്യോടെ പിടികൂടി. ആത്മദ്രോഹപരമാം വിധം, ഒരു കാര്യം പഠിപ്പിക്കുകയും മറ്റൊന്ന് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന തന്റെ യോഗാ മാസ്റ്ററുടെ തനിനിറം മനസിലാക്കിയ യുജി ശിവാനന്ദനുമൊത്തുള്ള ജീവിതം വച്ചവസാനിപ്പിച്ചു. സുദീര്‍ഘമായ ഏഴ് വര്‍ഷങ്ങള്‍ വേണ്ടിവന്നു യുജിയ്ക്ക് ശിവാനന്ദനിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ലെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയാന്‍. എന്നാല്‍, രമണ മഹര്‍ഷിയുടെ ശ്രേഷ്ഠത അദ്ദേഹത്തിന് മനസിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതുമില്ല. യുജിയുടെ അപക്വവും അഹന്തയിൽ കേന്ദ്രീകൃതമായ മനസിനെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അഹന്ത എപ്പോഴും വലുതിനെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. എന്നാൽ ഒരു യഥാർത്ഥ സന്യാസിക്ക് അഹന്തയില്ല; അയാള്‍ വെറുമൊരു സാധാരണക്കാരനെ പോലെ ജീവിക്കും. അയാള്‍ അത്യധികം സാധാരണക്കാരനായിരിക്കും - അതാണ് അയാളുടെ അസാധാരണത്വം! ഈ അസാധാരണത്വം അഹന്തയുള്ള ഒരാള്‍ക്ക് കാണാന്‍ കഴിയുകയുമില്ല.

രമണ മഹര്‍ഷിയില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയ യുജി ഏതാണ്ട് 12 വര്‍ഷങ്ങള്‍ ജിദ്ദു കൃഷ്ണമൂര്‍ത്തിയ്ക്കൊപ്പം ചിലവഴിച്ചു. വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ശൈലിയിലൂടെയാണ് ജെ. കൃഷ്ണമൂർത്തി തന്റെ ആശയങ്ങളെ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ബുദ്ധിപൂർവ്വവും വസ്തുനിഷ്ഠവുമായിട്ടാണ് അദ്ദേഹം കാര്യങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുക. മനസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ച് തുടങ്ങാറുള്ള അദ്ദേഹം പതിയെ അനുവാചകരെ മനസിനുമപ്പുറമുള്ള വിഷയത്തിലേക്ക് നയിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ യുജിയാവട്ടെ, ജെ. കൃഷ്ണമൂർത്തിയുടെ ആശയങ്ങളെല്ലാം ഊഹാപോഹങ്ങളും നിഗൂഢ തത്വങ്ങളുമാണെന്ന് ചിത്രീകരിച്ച് പുശ്ചിച്ച് തള്ളിക്കളയുമായിരുന്നു. രമണമഹർഷിയില്‍ ശരിയായ തത്വചിന്താപദ്ധതി ഇല്ല എന്ന കാരണം കാട്ടി ഇറങ്ങിപ്പോയ യുജി, തത്വചിന്ത കൂടിപ്പോയി എന്ന കാരണം ആരോപിച്ച് ജെ. കൃഷ്ണമൂര്‍ത്തിയില്‍ നിന്നും താമസിയാതെ അകന്നു. അങ്ങനെ, സ്വന്തം അഹന്തയെ പ്രതി, രണ്ട് മഹാരഥന്മാരെ യുജി സ്വന്തം ജീവിതത്തില്‍ നിന്ന് പറിച്ചുമാറ്റി എന്നത് അപൂര്‍വങ്ങളില്‍ അപൂര്‍വമായ സംഭവമായി നിലനില്‍ക്കുന്നു.

മനസ് സൂത്രശാലിയായ വഞ്ചകനാണ്. ഏത് നിമിഷവും അത് നമ്മേ കബളിപ്പിക്കാം. യുജിയുടെ ഉദാഹരണവും അതുതന്നെയാണ് നമ്മേ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരു ആചാര്യനെ ഒരാള്‍ സമീപിക്കുമ്പോള്‍, അയാള്‍ ആ ആചാര്യനെ അളക്കുന്നത് സ്വന്തം മനസ് എന്ന മാനദണ്ഡം വച്ചിട്ടായിരിക്കും. സ്വന്തം മനസുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ആളാണ് ആ ആചാര്യനെങ്കില്‍, അയാള്‍ സന്തുഷ്ടനായി. പിന്നെ അയാള്‍ അദ്ദേഹവുമായി കൂടുതല്‍ അടുക്കുകയായി. ഇതുമൂലം അയാള്‍ക്ക് ഒരു ഉപകാരവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല. കാരണം, അയാളുടെ മനസുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ആചാര്യന്‍ അയാളുടെ മനസിന്റെ പ്രവണതകളെ മെരുക്കുകയോ ഇല്ലാതാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിന് പകരം അവയെ കൂടുതൽ സുദൃഢമാക്കുകയാവും ചെയ്യുക. എന്നാല്‍, ഒരാള്‍ എത്തിപ്പെടുന്നത് ഒരു യഥാർത്ഥ ഗുരുവിന്റെ പക്കലാണെങ്കില്‍, അദ്ദേഹം അയാളുടെ മനസുമായി പൊരുത്തപ്പെടണമെന്നില്ല. നല്ലൊരു ഗുരു എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്നുള്ള അയാളുടെ പ്രതീക്ഷകളും ധാരണകളും തകിടം മറിക്കുകയും തച്ചുടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തരത്തിലാവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ മുഴുവന്‍. അദ്ദേഹം അയാളെ നിരാശനാക്കും; പല തരം മോഹഭംഗങ്ങളിലൂടെ കടത്തിവിടും. വ്യവസ്ഥാപിതമായ അഹംഭാവത്തെ സംസ്ക്കരിക്കാന്‍ അതുമാത്രമാണ് ഏക പോംവഴി.